Donderdag 5 augustus gaat Koning Leopolds alleenspraak van ‘t Arsenaal officieel in première op Theater aan Zee. Mark Twain schreef de tekst meer dan 100 jaar geleden. Ik heb alvast een korte audioslideshow gemaakt waarin regisseur Michael De Cock uitlegt waarom hij hem zo graag op de planken wou brengen. De recensie volgt na de première op www.theatermaggezien.net.
Koning Leopolds alleenspraak
03/08/2010
Reageer » | 
Geen categorie | getagged: 't Arsenaal, koning Leopold, Michael De Cock, Rik Van Uffelen, TAZ, theater, Theater aan zee, Theatermaggezien | 
Permalink
Geplaatst door inesminten
Hoe puur je spits en relevant theater uit stoffige archieven?
28/06/2010Recensie over Billy, Sally, Jerry and the .38 Gun van Steigeisen/KVS
Met zijn heuglijk historisch-documentair theater is het jonge gezelschap Steigeisen (Duits voor klimijzer) goed bezig zich stevig in het theaterlandschap te verankeren. Het visueel, tekstueel en sferisch sterke Fobbit, dat Thomas Bellinck en Jeroen Vander Ven maakten toen ze nauwelijks afgestudeerd waren van het Rits, is me bijgebleven als een van meest belangwekkende producties van 2009. Billy, Sally, Jerry and the .38 Gun duikt in de geschiedenis en blijft hangen in 1975, op de dag dat de Amerikaanse president Gerald Ford voor de tweede keer net niet neergeschoten wordt. Drie levens snijden elkaar op dat moment. Drie mensen die tegen wil en dank zijn wat ze zijn en die vooral bekend zijn geworden door wat ze niet deden of niet wilden. Met Billy, Sally, Jerry and the .38 Gun bewijst Steigeisen dat er heel wat boeiends te puren valt uit stoffige archieven en dossiers.
Lees de volledige recensie op www.theatermaggezien.net.
Reageer » | Geen categorie | getagged: Billy, documentair theater, Jeroen Vander Ven, Jerry and the .38 Gun, KVS, recensie, Sally, Steigeisen, theater, Thomas Bellinck | Permalink
Geplaatst door inesminten
Recensie: zoeken naar de waarheid van een vader
04/06/2010Geschift van Ultima Thule
Op een dag krijgt de gerespecteerde advocaat Boris Dimitriu een pakje met daarin de oude viool van zijn vader en de boodschap: ‘Gij hebt gewonnen.’ Stante pede laat hij alles vallen en trekt naar het Roemeense geboortedorp van vader Stanislas, die zijn gezin heeft verlaten toen Boris zes was. Met uiterst eenvoudige decorelementen en schitterende poppenmanipulaties verhaalt figurentheater Ultima Thule de zoektocht naar de waarheid van een vader. En die van een zoon.
In een kale ruimte die duidelijk nog vatbaar is voor verbouwingen, plaatst Ultima Thule een uiterst eenvoudig decor. Enkele afspanningshekken en houten tafels op wielen. Klaar. Het gezelschap zet de karige middelen optimaal in. Een tafel wordt op zijn kop gezet en is een chevrolet. Een hek doet dienst als gevechtspiste tussen man en vrouw. Van de verbeelding wordt het uiterste gevraagd en moeiteloos verkregen.
Lees de hele recensie op www.theatermaggezien.net
Reageer » | Geen categorie | getagged: figurentheater, geschift, recensie, theater, ultima thule | Permalink
Geplaatst door inesminten
Ingenieus spel met dubbelzinnigheden
19/05/2010Recensie over De dienaar van de schoonheid van Jan Fabre
De kunstenaar is dienaar en meester tegelijk. De kunst is van ultiem belang, maar er is niets relatievers dan de kunst. Met De dienaar van de schoonheid voert Jan Fabre een paradoxaal discours dat op elk niveau worstelt met knopen. De ingenieuze dubbelzinnigheden ervan slaan hier en daar echter genadeloos door naar één kant en verstoren zo het bizarre evenwicht.
Deze recensie werd geschreven voor het Corpus kunstkritiek. Lees de volledige tekst op de site van het VTi.
Reageer » | Geen categorie | getagged: Corpus kunstkritiek, De dienaar van de schoonheid, Dirk Roofthooft, Jan Fabre, recensie, theater | Permalink
Geplaatst door inesminten
Het leven als breiwerk
18/05/2010Recensie over Helden van HETPALEIS
Steek voor steek brei je aan je leven. Als je jong bent, is dat moeilijk, omdat je nog helemaal moet uitzoeken hoe het moet. Als je volwassen bent, is dat niet per se gemakkelijker, omdat de dingen niet altijd helemaal gaan zoals je liefst had gewild. En als je oud bent, is het nog altijd moeilijk, omdat niet alles meer lukt zoals het ooit is gegaan. Tien jongeren in regie van Soraya Rademaker brengen een voorstelling over omgaan met vrienden, familie en jezelf.
Lees de hele recensie op www.theatermaggezien.net.
Volg Theatermaggezien op Facebook.
Reageer » | Geen categorie | getagged: het paleis, recensie, Soraya Rademaker, theater | Permalink
Geplaatst door inesminten
Bulderlachen en jankserenades
18/05/2010Recensie over Liquid Love Hotel van Toneelgroep Ceremonia
In het donker klinkt pianomuziek. Langzaam doemt een decor met rechts een grote poef, een minibar en een ouderwetse telefoon en links twee hoge barkrukken uit het duister op. Lex ziet er verfomfaaid uit. ‘Is het al zondagmiddag?’ Hij klinkt niet opgewekt. Hoe is hij hier in godsnaam terechtgekomen? Vonden hij en zijn vrouw hun geluk zo vanzelfsprekend dat ze het al die jaren over het hoofd hebben gezien? Of is het vooruitzicht op een leven alleen nog gruwelijker dan zijn huwelijk al was? Is het dat? In een flashback krijgt het publiek vervolgens het verloop van het weekend te zien, tot de cirkel rond is en de beginscène de voorstelling ook weer sluit. Een uitje in het Liquid Love Hotel zorgt voor een voorstelling die overloopt van bulderlachen en jankserenades.
Lees de hele recensie op www.theatermaggezien.net.
Volg Theatermaggezien op Facebook.
Reageer » | Geen categorie | getagged: ceremonia, Johan Knuts, Liquid Love Hotel, recensie, theater | Permalink
Geplaatst door inesminten
Recensie – Bruggen naar een eiland
14/05/2010Revue #1: de vernissage uit Revue van het ontembare leven van MartHa!tentatief
Het Antwerpse collectief MartHa!tentatief wil theater maken in, met en vanuit de stad. Het project Revue van het ontembare leven neemt dat uitgangspunt heel letterlijk. Met ‘anderhalf jaar lang berichten, feestavonden en acht toneelstukken over het leven in de stad aan het begin van de 21ste eeuw’ wil het bruggen slaan tussen de inwoners van de stad, die het (te) gewend zijn geraakt om elk op hun eigen eiland te leven. Revue #1: de vernissage is de eerste voorstelling uit de rij.
Lees de hele recensie op www.theatermaggezien.net
Je kunt Theatermaggezien nu ook volgen op Facebook.
Reageer » | Geen categorie | getagged: Bart Van Nuffelen, De Coninckplein, De vernissage, MartHa!tentatief, recensie, Revue van het ontembare leven, theater | Permalink
Geplaatst door inesminten
’25 minutes to go’ – De vaderzelfmoord van Union Suspecte
05/05/2010Voor www.theatermaggezien.net experimenteer ik met beeld en geluid. Naar aanleiding van de Belgische première van 25 minutes to go van Union Suspecte (5 mei) heb ik mijn allereerste audioslideshow gemaakt. Hopelijk kunnen we binnenkort meer van dit soort vormen in de website integreren.
25 minutes to go is het sluitstuk van de trilogie die begon met de voorstellingen We People en They Eat People. Tegelijk luidt ze voor het Brusselse gezelschap Union Suspecte een nieuw tijdperk in. Regisseur Ruud Gielens verliet in maart de KVS om zich voltijds op zijn eigen project te kunnen concentreren. De familie is nu weer helemaal samen, laat het gezelschap weten. Het wil zich profileren als tweetalig collectief dat thema’s die de leden bezighouden met het nodige lef op de speelvloer brengt. 25 minutes to go is een woordarme voorstelling over teleurstelling, niet-ingeloste verwachtingen en gekrenkte trots. Ruud Gielens, Mourade Zeguendi en Zouzou Ben Chikha lichten eerst de titel en dan de hele voorstelling toe.
Belgische première: 5 mei 2010, Zuiderpershuis, Antwerpen
Deze audioslideshow werd gemaakt voor www.theatermaggezien.net
De recensie verschijnt heel binnenkort.
Reageer » | Geen categorie | getagged: 25 minutes to go, Mourade Zeguendi, Ruud Gielens, theater, Theatermaggezien, Union Suspecte, Zouzou Ben Chikha | Permalink
Geplaatst door inesminten
‘Waarin ik vastzit ben ik zelf’ – recensie over ‘Prins’ van Kollektief D&A
22/04/2010
Dauphin is een jongen die jarenlang gevangen zat zonder ooit een ander mens te zien. De enige troost haalde hij uit de muziek die hij in de verte hoorde. Op een dag bevrijdt dokter Gachard hem. Dauphin zal een prins worden, de troon bestijgen, het land leiden. Met Prins brengt Kollektief D&A een muzikale en beeldrijke voorstelling over opgroeien en keuzes maken, voor toeschouwers vanaf ongeveer acht jaar.
Lees de volledige recensie op www.theatermaggezien.net
Reageer » | 1 | getagged: Collectief D&A, Dirk De keyzer, jeugdtheater, Koen Monserez, Kollektief D&A, Prins, recensie, Stefan Wellens, Steven Beersmans, theater | Permalink
Geplaatst door inesminten
Fijnproeven van taal en spel – Recensie ‘Onder het melkwoud’ van Jan Decleir en Koen De Sutter
12/04/2010
Under Milk Wood. A play for Voices. Een stemmenspel. Zo noemt Dylan Thomas zijn hoorspel uit 1954 dat ook in de theaterversie al snel furore maakt. Zo noemt Hugo Claus de vertaling die hij in 1958 van het werk maakt. Zo brengen Jan Decleir en Koen De Sutter hun versie van Onder het melkwoud in 2010 op de planken.
Het is al even geleden dat we Jan Decleir nog eens in een theaterproductie konden zien. Onder het melkwoud ging afgelopen augustus in première op het Zeeland Nazomerfestival. De Oosterschelde in de schemering vormde toen het onnavolgbare decor. In de binnenhuisversie zitten Decleir en De Sutter elk op een stoel aan één kant van een kleine tafel die propvol snuisterijen staat. Rommel waar de acteurs nu en dan een attribuut uit opdiepen om het geluidsdecor van hun ‘hoorspel’ mee samen te stellen.
Lees de volledige recensie op www.theatermaggezien.net
1 reactie | 1 | getagged: Dylan Thomas, Hugo Claus, Jan Decleir, Koen De Sutter, Onder het melkwoud, recensie, theater, Under milk wood | Permalink
Geplaatst door inesminten
