Subtiele aanklacht tegen vooroordelen en hypocrisie

25/11/2009

Recensie over Torenhoge bomen van Bodé Owa (Zuiderpershuis)

In de monoloog Torenhoge bomen vertelt de Nigeriaanse vluchteling Malomo (Bodé Owa) over zijn vriendschap met Jan. De details van zijn eigen verhaal geeft hij daarbij alleen maar prijs omdat hij het ‘aan Jan beloofd’ heeft. Samen vormen ze een getuigenis van hoe het leven zijn kan: soms als muziek, soms als oorverdovende stilte, nu eens goed en warm, maar vaak ook koud, eenzaam en verwarrend. Bodé Owa en Ivan Pecnik schreven de tekst, Barbara Vandendriessche tekende voor de regie.

Lees meer.

Advertenties

Remix van de Apocalyps

16/11/2009

Recensie over Chaostrilogie van Abattoir fermé

Abattoir fermé bestaat tien jaar. Dat viert het gezelschap met enkele hernemingen. Zo mixt het zijn beruchte ChaostrilogieIndie (2004), Tinseltown (2006) en Lala-Land (2007) – tot een nieuw, vier uur durend geheel. Met deze intrigerende remix knevelt het Mechelse collectief zijn toeschouwers onzacht in de rode pluche. Vier uur lang wordt het publiek bestookt met beelden, geluid, woorden en alle mogelijke in het rond spattende lichaamssappen. De alomtegenwoordigheid ervan stompt je zodanig af dat je al moeite moet doen om er een sluitende interpretatie aan over te houden. En dat kan niet (helemaal) de bedoeling zijn.

Lees de volledige recensie op www.theatermaggezien.net


Puur en droog verteltheater

05/11/2009

Recensie over Mayerling van De Parade

Tibo_Vandenborre__Karel_Tuytschaever_Jorre_Vandenbussche (c) De Parade

In Mayerling weeft auteur Rudi Meulemans drie monologen door elkaar. Een journalist, een wetenschapper en een kunsthistoricus hebben het elk op hun eigen manier over het belang van ordening. De mens probeert orde aan te brengen in alles wat hem omringt om op die manier vat te krijgen op het leven (en liefst ook op de dood). Drie jonge acteurs (Karel Tuytschaever, Tibo Vandenborre en Jorre Vandenbussche) brengen in regie van Hilde Wils uiterst sober verteltheater in een uiterst eenvoudig decor. Dat is heel wat anders dan de ‘historische thriller’ die De Parade vooraf aankondigde.

Lees meer (www.theatermaggezien.net).


‘Een lens kan iemand veranderen’

04/11/2009

Stephan Vanfleteren over het mysterie van het fotograferen
Tentoonstelling: nog tot begin december, Circus Mahy, Gent

“Stephan Vanfleteren is een van de topfotografen van ons land. In het oude Circus Mahy in Gent hangt een selectie uit twintig jaar zwartwitfoto’s, meestal gemaakt voor de krant De Morgen. ‘Soms komt een beeld op het juiste moment en dan denk je: dit is schoonheid!’

Rimpels, wallen en groeven kunnen daar perfect deel van uitmaken. Vanfleteren haalt graag interessante mensen voor zijn lens. Zijn portretten vertellen hun levensverhaal. Dat de tentoonstelling plaatsvindt in het Circus Mahy of het Wintercircus is geen toeval. Er zijn al 60 jaar geen voorstellingen meer geweest. Het gebouw is een ruïne. ‘Het is groot, kapot en versleten, maar ook prachtig. Een gebouw dat leeft’, zegt Vanfleteren. De sfeer van zijn foto’s sluit daar uitstekend bij aan. Vooral zijn portretten van mannen aan wie je kunt zien dat ze volop geleefd hebben, zoals Hugo Claus, Arno of Roland hangen er perfect op hun plaats.”

Lees het volledige portret van Vanfleteren hier in pdf-formaat.


‘We cirkelen als motten rond een lamp tot we voor hetzelfde verhaal in brand staan’

02/11/2009

Artikel over ça brûle van De Roovers en De Vereniging van Enthousiasten voor het Reële en Universele
Première: 12 november 2009

De makers lieten me weten dat ze mijn tekst integraal willen gebruiken om hun nieuwe productie aan te kondigen. Ze zijn er enthousiast over. Fijn te horen.

‘Een bibliotheek brandt af. Boeken branden op een stapel. Op een museum valt een bom. De cultuur is kwestbaar. Maar niet alleen de cultuur kan branden. Ook de wereld brandt, de politiek, het klimaat. Enthousiasme en engagement kunnen ook ontsteken, maar dan anders, constructiever. Over de vernietigende en opbouwende kracht van ‘vuur’ willen de twee collectieven het in ça brûle hebben.’

Lees het hele artikel hier (oorspronkelijk verschenen in Randkrant, november 2009)