Dwalen op doo wop

22/08/2010

Recensie over Dwaallicht van Braakland/ZheBilding

Tijdens de eerste speelreeks op Zomer van Antwerpen bezorgt het Leuvense muziektheatergezelschap Braakland/ZheBilding zijn Elsschotbewerking een veelzeggende prelude. De toeschouwers komen samen in de Kloosterstraat 15, het adres waar het personage Frans Laarmans en zijn drie Afghaanse kameraden hun droommeisje, Maria Van Dam, niet vinden. Evenmin vindt het publiek hier zijn theaterlocatie. Acteur Warre Borgmans legt uit dat er eerst een wandelingetje moet volgen: eerst naar rechts, dan links, dan weer links, dan schuin een plein over. Of was het twee keer rechts, dan schuin, dan links? Zoals de zoekende Afghanen dwalen de toeschouwers door de straten van Antwerpen. Het losbarstende onweer veroorzaakt verfrissing en een vleugje hilariteit. Precies zoals de voorstelling die erop volgt.

Lees meer.

Advertenties

Meesterlijk jeugdtheater over grote liefde en grote pijn

22/08/2010

Recensie over Gek van liefde van De Maan

Gek van liefde (8+) is een voorstelling waar de makers van het Mechelse figurentheater De Maan terecht trots op zijn. Dat konden we zelf vaststellen op de recentste editie van Theater aan zee in Oostende. Gek van liefde is een stuk over de liefde van een kleine jongen voor een volwassen vrouw. Het is een voorstelling waarop het woord ‘mooi’ in de meest positieve zin en op alle mogelijke vlakken van toepassing is. Jeugdtheater zoals er voor ons nog veel meer jeugdtheater zou mogen zijn.

Voor meer, klik hier.


De zee als ultiem decor

22/08/2010

Recensie over Appelblauwzeeziek van Kopergietery

Het woord ‘locatietheater’ houdt een belofte in. Theater, maar ook iets meer. Iets spannends. Een pretparkgevoel. Wanneer de belofte niet wordt ingelost, is de teleurstelling dan ook extra groot. Wanneer de voorstelling woord houdt, daarentegen…

De locatie moet iets toevoegen aan het aldaar gespeelde theater. Alleen dan mag je met recht en reden spreken van locatietheater. De locatie mag geen excuus vormen voor theater. De ergste soort is die waar de toeschouwer zich verkleumd, al dan niet onder een ‘gezellig’ dekentje, zit af te vragen waarom hem dit nu toch weer moet overkomen. Het bestaat en het maakt kwaad. Lievemoederen met warme drankjes en een grote glimlach achteraf helpt niet. Wat je hebt bijgewoond is locatie. Aangevuld met natuurelementen eventueel. Maar geen (goed) theater.

Voor verdere bedenkingen over de specifieke locatievoorstelling Appelblauwzeeziek klik je gewoon hier.


Koning Leopolds alleenspraak

03/08/2010

Donderdag 5 augustus gaat Koning Leopolds alleenspraak van ’t Arsenaal officieel in première op Theater aan Zee. Mark Twain schreef de tekst meer dan 100 jaar geleden. Ik heb alvast een korte audioslideshow gemaakt waarin regisseur Michael De Cock uitlegt waarom hij hem zo graag op de planken wou brengen. De recensie volgt na de première op www.theatermaggezien.net.

www.tarsenaal.be