Nooit meer bladeren dankzij tabletpartituur

28/10/2013

Ik installeerde me in een repetitiezaal naast de pauken en keek uit over de andere muzikanten van het orkest, terwijl ze het fenomenale derde pianoconcerto van Rachmaninov repeteerden, niet vanaf een papieren partituur, maar met een systeem van gesynchroniseerde tabletcomputers. Met het daaropvolgende artikel in Campuskrant, de krant van de K.U.L., haalde ik zowaar een wereldprimeur. Tel al die elementen op (NAAST de PAUKEN! De DERDE van RACHMANINOV! WERELDprimeur!) en je krijgt een blije journalist die zich met plezier en overgave op een vrijdagavond uit haar sofa hijst om op reportage te gaan.

Ziehier:

Het Leuvens Alumni Orkest (LAO) gidst de klassieke muziek de 21ste eeuw in. Een netwerk van tabletcomputers leidt de muzikanten door de partituur. Bladeren wordt overbodig, want elke tablet volgt automatisch de console van de dirigent. Bedenker is alumnus en LAO-trombonist Jan Rosseel: “SCORA is met geen enkel ander bestaand systeem te vergelijken.”

Vrijdagavond. De muzikanten van het Alumni Orkest druppelen de Ensemblezaal van het STUK binnen. Ze klikken hun tablets op een speciaal daarvoor ontworpen staander en schakelen hem in. Eén na één floepen de schermen vol notenbalken aan…

(c) Rob Stevens

Lees de rest van het artikel in Campuskrant of hier.

Advertenties

Sexy vrouw maakt man luxegevoelig

08/11/2010

‘Als een man zich in het gezelschap van een knappe, sexy geklede vrouw bevindt, heeft hij meer oog voor luxeproducten dan wanneer diezelfde vrouw er maar gewoontjes bij loopt. Dat blijkt uit onderzoek van Kim Janssens (School voor Massacommunicatie Research), in samenwerking met collega’s uit Gent, Rotterdam en Amsterdam.’

Het meisje op de foto links is hetzelfde als op de foto rechts. Maar de (single) mannelijke proefpersonen reageerden helemaal anders op de verschillende outfits.

Wie er het fijne van wil weten klikt hier en komt terecht bij Campuskrant (de krant van de K.U.Leuven) en het artikel dat ik over dit toch wel erg leuke onderzoek schreef.


“Als je iets maar genoeg tegen jezelf herhaalt, wordt het vanzelf de waarheid”

26/02/2010

Vandaag lag de nieuwe Campuskrant bij ons in de bus, met daarin onder meer een artikel van mezelf over Ivo Victoria, wiens debuutroman ik onlangs met veel plezier heb gelezen. Een fragment (uit het artikel):

Ivo Victoria’s debuut, Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt), verovert de boekenkasten. Veel heeft te maken met het innemend-irritante hoofdpersonage en de prettige, humoristische stijl. Het personage – ook een Ivo Victoria – is een mythomaan pur sang. Hij vond als kind zijn wereld te grijs en te gewoon en dus verzon hij er zelf de kleuren maar bij. Op volwassen leeftijd wil hij in het reine komen met die ene achteloze leugen die zo hardnekkig is gebleken. En passant probeert hij in het reine te komen met wat zijn leven is geworden. Een leven dat er niet helemaal uitziet zoals hij zich als kind bij elkaar had gedroomd.

“Wat me heel erg interesseert, is perceptie”, zegt Ivo Victoria. “De manier waarop mensen naar dingen kijken. Ieder mens is geneigd om zijn eigen versie van de waarheid te construeren. Mensen zien toch vooral wat ze graag willen zien. Of, omgekeerd, dat waar ze bang voor zijn. Wat je ziet en hoe je het interpreteert, zegt dus best veel over wie je bent. En sommige mensen gaan daar erg ver in. Dat fascineert en amuseert me.”

Lees het volledige artikel.
Lees meer over Ivo Victoria: www.ivovictoria.com