Recensie ’25 minutes to go’ – De wurgende eenzaamheid voor de dood

05/05/2010

Na de aankondiging, de recensie:

‘Het Brusselse multiculturele en expliciet tweetalige gezelschap Union Suspecte begint met 25 minutes to go aan een nieuw hoofdstuk. Regisseur Ruud Gielens hield begin maart de KVS voor bekeken en wil zijn aandacht de komende tijd volledig op zijn eigen dwarse collectief richten. Meer nog dan een startschot is 25 minutes echter een sluitstuk van de trilogie die begon met het overdonderende We People en voortgezet werd met de politieke pastiche They Eat People. Vooral de band met We People blijkt meer dan cruciaal om de woordarme voorstelling over de laatste momenten van een gebroken vader ten volle te kunnen smaken.’

Lees de hele recensie op www.theatermaggezien.net

Of volg Theatermaggezien op Facebook.

Advertenties

’25 minutes to go’ – De vaderzelfmoord van Union Suspecte

05/05/2010

Voor www.theatermaggezien.net experimenteer ik met beeld en geluid. Naar aanleiding van de Belgische première van 25 minutes to go van Union Suspecte (5 mei) heb ik mijn allereerste audioslideshow gemaakt. Hopelijk kunnen we binnenkort meer van dit soort vormen in de website integreren.

25 minutes to go is het sluitstuk van de trilogie die begon met de voorstellingen We People en They Eat People. Tegelijk luidt ze voor het Brusselse gezelschap Union Suspecte een nieuw tijdperk in. Regisseur Ruud Gielens verliet in maart de KVS om zich voltijds op zijn eigen project te kunnen concentreren. De familie is nu weer helemaal samen, laat het gezelschap weten. Het wil zich profileren als tweetalig collectief dat thema’s die de leden bezighouden met het nodige lef op de speelvloer brengt. 25 minutes to go is een woordarme voorstelling over teleurstelling, niet-ingeloste verwachtingen en gekrenkte trots. Ruud Gielens, Mourade Zeguendi en Zouzou Ben Chikha lichten eerst de titel en dan de hele voorstelling toe.

Belgische première: 5 mei 2010, Zuiderpershuis, Antwerpen
Deze audioslideshow werd gemaakt voor www.theatermaggezien.net
De recensie verschijnt heel binnenkort.


Artikel – ‘Kunst ontstaat in dialoog met de wereld rondom je’

08/06/2009

Ruud Gielens

Ruud Gielens (c) Redkitten

Theatermaker Ruud Gielens pakt Biedermann en de brandstichters van de Zwitserse auteur Max Frisch van de plank, een tegelijk grappig en macaber stuk over lafheid en opportunisme. ‘Ik ben een grote Frisch-fan’, vertelt hij. ‘Ik heb zijn werk gelezen en herlezen. Wat ik er fantastisch aan vind is dat de auteur zonder ideologisch te zijn, zelfs zonder een standpunt in te nemen een volledig wereldbeeld kan schetsen.’ De tekst speelt zich af in het naoorlogse Europa, maar vertelt desondanks ook het verhaal van vandaag. ‘Je leest er weliswaar de clash van de grote ideeën in, maar toch herken je er het hedendaagse individualisme in. De personages zijn tenslotte vooral bezig met de ontplooiing van hun eigen ego, met de vraag wat ze van de ander kunnen nemen en gebruiken om zichzelf te ontwikkelen.’ Een gesprek over politiek en maatschappelijk engagement, de noodzaak van de humor en DDR-T-shirts.

‘De situatie in het stuk is heel simpel’, zegt Ruud Gielens. ‘Er komen twee brandstichters aanbellen bij een typische burgerfamilie. Na de eerste scène weet iedereen in de zaal al hoe laat het is: er gaat een en ander in vlammen opgaan. Maar de betrokkenen kunnen of willen het niet zien.’ In die zin zit er veel van de klassieke tragedie in de voorstelling. ‘Het is een en al hubris’, vindt Gielens. ‘De held of antiheld wordt door het koor gewaarschuwd voor wat er komen zal, maar omdat hij overloopt van de hoogmoed, stoot hij zich toch.’ Een aaneenschakeling van dramatische gebeurtenissen wordt Biedermann en de brandstichters echter niet. ‘Het is tegelijk een onwaarschijnlijk goede komedie.’ En humor is iets wat Ruud Gielens enorm op prijs stelt, niet alleen in het theater zelf. ‘Ik geloof dat elk totalitair regime, of het nu gaat om fascisme, communisme of wat dan ook, lijdt aan een ontzettend gebrek aan humor. Dat is tevens de kern van Biedermann: het gaat om het kunnen relativeren van het eigen ik. Om dat te kunnen is humor essentieel.’

Uit: Isel nr. 30, mei-juni 2009

Biedermann en de brandstichters: 6 – 19 juni, KVS, Brussel.